Σάββατο, 20 Αυγούστου 2011

To αστεράκι που ήθελε να γίνει άνθρωπος


Χιλιάδες φεγγάρια πριν, τα αστέρια ήταν οντότητες που ζούσαν στον ουρανό. Από ψηλά παρατηρούσαν  όλο περιέργεια τον κόσμο των ανθρώπων και δεν ήταν λίγες οι φορές που εξέφραζαν την απορία τους για τα δεινά που προκαλούσε ο ένας στον άλλον. Για το λόγο αυτό  συχνά έστρεφαν αλλού το βλέμμα τους να μη γίνονται μάρτυρες της δυστυχίας και της μιζέριας.
Ένα αστεράκι όμως, πιο περίεργο από τα άλλα, θέλησε κάποτε να γνωρίσει από κοντά τους ανθρώπους. Το γοήτευε η ανθρώπινη φύση, κι ας είχε ακούσει τόσα  άσχημα από τα υπόλοιπα άστρα του ουρανού. Κάποια είχαν ταξιδέψει στη γη και είχαν πολλά να διηγηθούν για τις ανθρώπινες συνήθειες. Τους έκανε εντύπωση ο χαρακτήρας των ανθρώπων.  Τη μια γελούσαν, την άλλη έκλαιγαν. Πότε ήταν  χαρούμενοι και πότε λυπημένοι. «Δεν είναι ο κόσμος για εμάς» έλεγαν καταλήγοντας.
Μα το αστεράκι επέμενε. Ήθελε  να γνωρίσει τους ανθρώπους.   Έτσι, ένα βράδυ χωρίς δεύτερη σκέψη, έκανε μια βουτιά και έπεσε στη θάλασσα χαράζοντας πίσω του μια μικρή ασημένια γραμμή. Ένα μονοπάτι για να βρει το δρόμο του όταν θελήσει να επιστρέψει, γιατί οι γραμμές που αφήνουν πίσω τους τα αστέρια δεν είναι τυχαίες. Είναι χάρτες για να μπορέσουν κάποτε να επιστρέψουν εκεί όπου ανήκουν, δηλαδή στον ουρανό.

 Πέρασαν μήνες, πέρασαν  χρόνια και  κανείς δεν ήξερε τι απέγινε το αστεράκι. Ώσπου ένα βράδυ που το φεγγάρι έκανε τη βόλτα του στον ουρανό, ένα αστέρι καρφιτσώθηκε στη «μύτη» του.  Ήταν διαφορετικό από τα άλλα. Έλαμπε παράξενα. Ήταν το αστεράκι. Όλα τα άστρα έτρεξαν να μάθουν για το μεγάλο ταξίδι του. Το αστεράκι  χαμογέλασε.

 «Ο κόσμος των ανθρώπων, χμ... Σε αυτόν τον κόσμο επιβιώνει ό, τι είναι αληθινό. Οτιδήποτε άλλο έχει σαθρά θεμέλια μια μέρα καταρρέει. Υπάρχει πόνος πολύς, μα υπάρχουν και πράγματα που αξίζουν, όπως είναι η φιλία, η αγάπη, ο σεβασμός. Για όλα αυτά, εύχομαι να είχα γεννηθεί άνθρωπος» είπε και σώπασε.
Έμεινε καρφωμένο στην άκρη του φεγγαριού μέχρι που ένα βράδυ βούτηξε ξανά στα νερά της θάλασσας και χάθηκε. Κάποιοι είπαν πως έγινε άνθρωπος, άλλοι αφρός και κάποιοι άλλοι ότι απλώς έσβησε η λάμψη του. Μα το αστεράκι ήταν ευτυχισμένο που μια ψυχή είχε φωλιάσει μέσα του. Ήταν ευτυχισμένο που είχε προλάβει να γευτεί τις χαρές, αλλά και τις λύπες της ανθρώπινης ζωής. 

8 σχόλια:

  1. Μέσα στο κρύο και το αγιάζι
    Είδα ένα αστέρι να μην τρομάζει
    Το είχε σκάσει κρυφά απ το σπίτι
    Θαρρώ το έλεγαν αποσπερίτη…

    Πιο κάτω βρήκε και το φεγγάρι
    Του χαμογέλασε όλο καμάρι
    Μια χάρη θέλω εγώ από σένα
    Μείνε κοντά μου μην πας στα ξένα…

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. «Ο κόσμος των ανθρώπων… Χμ… Σε αυτόν τον κόσμο επιβιώνει ό, τι είναι αληθινό. Οτιδήποτε άλλο έχει σαθρά θεμέλια μια μέρα καταρρέει. Υπάρχει πόνος πολύς, μα υπάρχουν και πράγματα που αξίζουν, όπως είναι η φιλία, η αγάπη, ο σεβασμός. Για όλα αυτά, εύχομαι να είχα γεννηθεί άνθρωπος», είπε και σώπασε"...............
    Εκπληκτικό απόσπασμα!!!!!!!!!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. "Έμεινε καρφωμένο στην άκρη του φεγγαριού μέχρι που ένα βράδυ βούτηξε ξανά στα νερά της θάλασσας και χάθηκε. Κάποιοι είπαν πως έγινε άνθρωπος, άλλοι αφρός… Μα το αστεράκι ήταν ευτυχισμένο που μια ψυχή είχε φωλιάσει μέσα του. Ήταν ευτυχισμένο που είχε προλάβει να γευτεί τις χαρές, αλλά και τις λύπες της ανθρώπινης ζωής…" Αυτό ίσως είναι το θέμα τελικά. Να μπορούμε να γευόμαστε τις χαρές και τις λύπες. Πολύ όμορφο Νατάσα μου....

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Ρίκη μου, χαίρομαι πολύ που σε συναντώ κι εδώ! Η γνώμη σου μετράει ιδιαίτερα για μένα! Σε ευχαριστώ πολύ!
    Ιωάννα μου, τι να πω για σένα; Σε ευχαριστώ πολύ για όλα! Έτσι είναι, να γευόμαστε τις χαρές και τις λύπες!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Αν δεν υπήρχαν οι λύπες, δεν θα ξεχωρίζαμε τις χαρές, αν δεν ξεσπούσαν και οι ξαφνικές καταιγίδες στεναχώριας στη ζωή μας, δε θα μαθαίναμε ποτέ να φωνάζουμε "καλημέρα" στα ηλιόλουστα πρωινά της ευτυχίας μας. Συγχαρητήρια Νατάσα γι' αυτό το κείμενο... Μπράβο!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Καλημέρα Δημήτρη. Έτσι ακριβώς είναι. Η ζωή έχει εναλλαγές και είναι αυτές που μας κάνουν να εκτιμούμε τις όμορφες στιγμές. Σε ευχαριστώ!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Αν απευθύνεται σε παιδιά η φαντασία τους θα γεμίσει εικόνες φιλίας και μαγείας. Αν απευθύνεται σε μεγάλα παιδιά βάλσαμο ψυχής στον κύκλο της ζωής μας

    ΑπάντησηΔιαγραφή