Παρουσίαση ''Τα χρόνια της ντροπής''

Σε μια όμορφη βραδιά αφιερωμένη στο καινούργιο βιβλίο του μας προσκαλεί ο συγγραφέας Περικλής Γρίβας και οι εκδόσεις Ελληνική Πρωτοβουλία. Το βιβλίο φέρει τον τίτλο ''Τα χρόνια της ντροπής'' και πρόκειται για ένα μοναδικό έργο που στόχο έχει να παρουσιάσει, μέσα από τη ματιά των ηρώων του, μια από τις πιο σκοτεινές περιόδους της ελληνικής ιστορίας, τα χρόνια του Εμφυλίου.

Σας περιμένουν λοιπόν όλους το Σάββατο 20 Νοεμβρίου 2010 στις 17.30 το απόγευμα στην αίθουσα εκδηλώσεων «Σπύρος Μακρής» (Πατησίων 14 / 7ος όροφος). Το βιβλίο θα προλογίσουμε εγώ και η Τέσυ Μπάιλα. Σας περιμένουμε!

''Έφυγε'' ο ποιητής Έκτωρ Κακναβάτος

Μια από τις σπουδαιότερες φυσιογνωμίες στο χώρο των ελληνικών γραμμάτων, ο Έκτωρ Κακναβάτος, έφυγε από τη ζωή, αφήνοντας παρακαταθήκη το πλούσιο έργο του. Ποιητής και αγωνιστής της Εθνικής Αντίστασης, ο Έκτωρ Κακναβάτος (λογοτεχνικό ψευδώνυμο του Γεώργιου Κοντογιώργη) γεννήθηκε το 1920 στον Πειραιά. Σπούδασε Μαθηματικά στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και στη συνέχεια εργάστηκε ως καθηγητής.
Στην Κατοχή πήρε μέρος στην Εθνική Αντίσταση ενώ το 1947 εξορίστηκε στην Ικαρία και στη Μακρόνησο. Είχε διατελέσει σύμβουλος στο Υπουργείο Παιδείας και αντιπρόεδρος του Διοικητικού Συμβουλίου της Εταιρείας Συγγραφέων. Στο χώρο της λογοτεχνίας πρωτοεμφανίστηκε το 1943 με την έκδοση της ποιητικής συλλογής του με τίτλο ''Fuga''. Το 1983 τιμήθηκε με το Β΄ Κρατικό Βραβείο ποίησης για τη συλλογή του "In Perpetuum''. Θεωρείται ένας από τους σπουδαιότερους εκπροσώπους του μεταπολεμικού υπερρεαλισμού.

Έργα του
.Ποίηση
• Fuga. Αθήνα, 1943.
• Διασπορά. Αθήνα, Πρώτη Ύλη, 1961.
• Η κλίμακα του λίθου. Αθήνα, Ζάρβανος, 1964.
• Τετραψήφιο. Αθήνα, Κείμενα, 1971.
• Τετραψήφιο με την έβδομη χορδή. Αθήνα, Κείμενα, 1972.
• Διήγηση. Αθήνα, Κείμενα, 1974.
• Οδός Λαιστρυγόνων. Αθήνα, Κείμενα, 1978.
• Τα μαχαίρια της Κίρκης. Αθήνα, Κείμενα, 1981.
• Ανάστιξη του θρύλου για τα νεφρά της πολιτείας. Αθήνα, Κείμενα, 1981.
• In Perpetuum. Αθήνα, τυπ. Κείμενα, 1983.
• Κιβώτιο ταχυτήτων. Αθήνα, τυπ.Κείμενα, 1987.
• Χαοτικά Ι. Αθήνα, Άγρα, 1997.
• Οιακισμοί του Μενεσθέα Καστελάνου του Μυστρός. Αθήνα, Άγρα, 1995.
ΙΙ.Μεταφράσεις
• Joyce Mansour, Eρωτικά. Αθήνα, Κείμενα, 1975.
• Joyce Mansour, Όρνια. Αθήνα, Κείμενα, 1987.
• Marcel Schwob, Φανταστικοί βίοι. Αθήνα, Άγρα, 1987.
• Joyce Mansour, Κραυγές, Σπαράγματα, Όρνια. Αθήνα, Άγρα, 1994.
ΙΙΙ.Μελέτες - Δοκίμια
• Για τον «Μεγάλο Ανατολικό». Αθήνα, Άγρα, 1991.
ΙV. Συγκεντρωτικές εκδόσεις
• Η κλίμακα του λίθου - Διασπορά. Αθήνα, Καστανιώτης, 1977.
• Ποιήματα 1943-1974 Α΄. Αθήνα, Άγρα, 1990.
• Ποιήματα 1978-1987 Β΄. Αθήνα, Άγρα, 1990.

Παρουσίαση στο Πνευματικό Κέντρο του Δήμου Ζεφυρίου

Μια όμορφη βραδιά μας περίμενε στο Πνευματικό Κέντρο του Δήμου Ζεφυρίου για την παρουσίαση των βιβλίων ''Παροιμίες, ρητά, λογοπαίγνια'', ''Γιατί λέμε'' και ''Ήξερες ότι...'' των εκδόσεων Ελληνική Πρωτοβουλία. Μια βραδιά αφιερωμένη ουσιαστική στην Παράδοση και στην πλούσια ελληνική κληρονομιά όπως έχει διασωθεί ανά τους αιώνες φτάνοντας στις μέρες μας.

 Στα βιβλία βρίσκονται συγκεντρωμένα πλήθος παροιμιών. Συναντούμε παροιμίες για τους μήνες, τα ζώα, τα φυτά, ακόμα και τα λαχανικά.

Σκοπός των εν λόγω βιβλίων δεν ήταν απλώς η καταγραφή των παροιμιών αλλά και το να αποτυπωθεί η αιτία της ''γέννησής'' τους. Πολλές από τις παροιμίες αυτές γεννήθηκαν στα δύσκολα χρόνια της Τουρκοκρατίας, τότε που οι Έλληνες χρειάζονταν έναν κοινό κώδικα επικοινωνίας για να εκφράσουν τα βάσανα και τους καημούς τους, τον πόθο για τη λευτεριά.. Άλλες πάλι μας ταξιδεύουν στην αρχαιότητα, όπου συνήθειες και τρόπος ζωής μπορεί να χάθηκαν με την πάροδο των αιώνων, ωστόσο παγιώθηκαν στην αντίληψη του Έλληνα και ταξίδεψαν μέχρι τις μέρες μας.  Tα βιβλία προλόγισε η συγγραφέας Νόη Ανδρεάδη και εγώ.

Κόκκινη κλωστή δεμένη... Παραμύθι να αρχινήσει...

Από μικρή αγαπούσα τα παραμύθια, κατά προτίμηση εκείνα που μιλούσαν για πρίγκιπες και πριγκίπισσες, δράκους και μάγισσες, μαγικά όντα και ζώα με ανθρώπινα λαλιά. Σαν παιδί αλλά και σαν ενήλικη πια, ιδιαίτερης εκτιμήσεως στην καρδιά μου χαίρουν πάντα οι νεράιδες... Τα μαγικά εκείνα όντα που χορεύουν στο φεγγαρόφωτο, ικανές να κλέψουν την ψυχή εκείνου που τις αντικρίζει. Με μαλλιά λυμένα, όμορφα φορέματα και φτερά στροβιλίζονται στο φως της σελήνης, μικρές, πανώριες θεές... Τα παραμύθια συνεχίζουν να με ακολουθούν μέχρι σήμερα. Αποτελούν αναπόσπαστο κομμάτι της ζωής μου και καθημερινή βραδινή συνήθεια λίγο πριν η μικρή ''πριγκίπισσά'' μου αποκοιμηθεί.

Αγαπώ τα παραμύθια... Αν και νομίζω πως δεν είμαι η μοναδική. Οι παιδαγωγοί από την πλευρά τους μιλούν διαρκώς για τη σπουδαιότητά τους στη ζωή των παιδιών αλλά εγώ θα συμπληρώσω... και των μεγάλων. Με ένα παραμύθι ταξιδεύεις. Ονειρεύεσαι, ταυτίζεσαι, γίνεσαι κάποιος άλλος έστω και για λίγο, προβληματίζεσαι και αναρωτιέσαι... Για τον τρόπο με τον οποίο η ζωή μπορεί κάποιες φορές να κατευθύνει τα πράγματα.
Τα παιδιά έχουν ανάγκη τα παραμύθια αλλά μήπως δεν τα έχουμε ανάγκη και εμείς οι μεγάλοι; Πόσο άδεια θα ήταν η ζωή μας χωρίς αυτά; Και φυσικά, τα παραμύθια είναι ταυτισμένα με ένα ''ευτυχισμένο τέλος'', εκείνο που θα φέρει τη λύτρωση ή πιο σωστά την Κάθαρση στην ψυχή του πρωταγωνιστή αλλά και τη δική μας που παρακολουθούμε εναγωνίως την εξέλιξη των πραγμάτων, που θέλουμε τον ήρωά μας ευτυχισμένο.

Ευτυχώς, οι παραμυθάδες συνηθίζουν να μας το προσφέρουν απλόχερα το ''happy end'' αναγνωρίζοντας φαντάζομαι και εκείνοι πόσο σημαντικό είναι. Οι ρίζες του παραμυθιού μας ταξιδεύουν πολύ πίσω στο χρόνο. Μάλλον είναι αδύνατο να τις εντοπίσουμε παρά τις διάφορες θεωρίες που αφορούν στη γένεσή του. Όχι ότι έχει σημασία. Αντιθέτως! Για μένα αυτό δείχνει πόσο σημαντική είναι η συμβολή τους στην ανθρώπινη ψυχοσύνθεση από πολύ παλιά.
Δεν ξέρω αν σήμερα εξακολουθούμε να πιστεύουμε στα παραμύθια, εκτός βέβαια αν πρόκειται για λόγους παιδαγωγικούς. Προσωπικά, τα αγαπώ ιδιαίτερα για όλα αυτά που μου προσφέρουν. Μόνο που καμιά φορά αναρωτιέμαι... πόσο εφικτό είναι να ζήσουμε το δικό μας παραμύθι; Και μάλιστα εκείνο με το ευτυχισμένο τέλος... Αυτό που συχνά λαχταράμε αλλά δεν μπορούμε να έχουμε...

Βιβλιοπρόταση: ''Οι γέφυρες του Μάντισον''

Τις συνάντησα πριν χρόνια στο δρόμο μου και με συγκίνησαν όσο ελάχιστα βιβλία. Ο λόγος για τις «Γέφυρες του Μάντισον» του Oυώλλερ Ρόμπερτ Τζαίημς. Πριν λίγες μέρες τις ξαναθυμήθηκα όταν η αγαπημένη μου φίλη Σοφία ζήτησε να της προτείνω να μια ιστορία αγάπης. «Οι γέφυρες του Μάντισον» μου φάνηκαν ιδανική επιλογή. Έβγαλα λοιπόν το βιβλίο από το χρονοντούλαπο του μυαλού μου και το ξεφύλλισα νοερά μαζί της. Χρειάστηκε βέβαια να ψάξω να το βρω και στη βιβλιοθήκη μου όπου μετά από μια μετακόμιση υπήρχε το αδιαχώρητο…  

  Ένα υπέροχο, λυρικό βιβλίο που εξελίσσεται στην κομητεία Μάντισον της Αιόβα με φόντο την τρυφερή ερωτική ιστορία δυο ανθρώπων που ήρθαν κοντά εντελώς απρόσμενα. Ο Ρόμπερτ Κίνκαιντ, πενήντα δύο χρονών, φωτογράφος στο Νάσιοναλ Τζεογκράφικ,  άνθρωπος ιδιαίτερος, φτάνει στην κομητεία του Μάντισον για να φωτογραφίσει τις γέφυρες της πόλης. Εκεί συναντά τη Φραντσέσκα Τζόνσον,  μια σαρανταπεντάχρονη γυναίκα που ζει μοιρασμένη ανάμεσα στην οικογένειά της και στα όνειρα μιας άλλης ζωής που εδώ και καιρό μοιάζει μακρινή. Η γνωριμία τους θα σταθεί μοιραία και για τους δυο, η λογική όμως θα πρυτανεύσει και τα θέλω θα γίνουν πρέπει… 

Το 1995 το βιβλίο μεταφέρθηκε στη μεγάλη οθόνη από τον Κλιντ Ίστγουντ, ο οποίος εκτός από σκηνοθέτης της ταινίας υπήρξε και πρωταγωνιστής της έχοντας στο πλευρό του τη μοναδική Μέριλ Στριπ.

"Η Καρδιοκλέφτρα'' της Γιώτας Αθανασίου

Πριν λίγες μέρες περπατούσα στον κεντρικότερο δρόμο της περιοχής όπου διαμένω όταν το βλέμμα μου προσέλκυσε μια εικόνα… Ήταν μια αφίσα κολλημένη στο τζάμι γνωστού βιβλιοπωλείου της περιοχής και παρουσίαζε ένα βιβλίο που είχε πρόσφατα κυκλοφορήσει. Αν και βιαστική, με την κόρη μου να μου κρατά το ένα χέρι και αρκετά ψώνια στο άλλο, στάθηκα να τη χαζεύω… Δεν ξέρω τι ήταν αυτό που μου τράβηξε περισσότερο την προσοχή, το όμορφο εξώφυλλο που έφερε στο μυαλό μου τρυφερές αναμνήσεις των παιδικών μου χρόνων, ο τίτλος ή το όνομα της συγγραφέως… Μάλλον ένα συνονθύλευμα όλων αυτών… Και παρά το γεγονός ότι η μικρή μου με τραβούσε να φύγουμε, εγώ συνέχισα να τη χαζεύω…

Το βιβλίο ήταν «Η καρδιοκλέφτρα» της Γιώτας Αθανασίου, το οποίο κυκλοφορεί από τις Ευβοικές Εκδόσεις Κίνητρο Ε. Καλέμη και πρόκειται για το πρωτόλειο της συγγραφέως. Ένα ποιητικό παραμύθι μπολιασμένο με χρώματα, ευωδιές και εικόνες από έναν τόπο ευλογημένο στην καρδιά της συγγραφέως, τον Οξύλιθο Ευβοίας.
Προτού αναφερθώ στο βιβλίο, θα ήθελα να μιλήσω πρώτα για τη Γιώτα. Ζω σε έναν μικρό δήμο της Αττικής ή πιο σωστά σε ένα μεγάλο χωριό όπου λίγο-πολύ όλοι γνωρίζονται μεταξύ τους. Με τη Γιώτα, αν και ηλικιακά δεν απέχουμε πολύ, δεν έτυχε να έχουμε κοινές παρέες ή να συναντηθούμε στα σχολικά μας χρόνια. Ωστόσο, υπήρχε στην άκρη του μυαλού μου εξαιτίας της φιλίας που με ένωνε πριν χρόνια με το μικρότερο αδελφό της. Η Γιώτα όμως πάντα ξεχώριζε, αυτό το ξέραμε όλοι. Ήταν από τα παιδιά εκείνα που στο μικρό μας σχολείο άφησε κληρονομιά ένα κοφτερό μυαλό και μια ευγένεια ψυχής πραγματικά εντυπωσιακή. Με αυτά τα λόγια την περιέγραφαν οι καθηγητές μας κάθε φορά που άκουγαν το όνομα Αθανασίου διά στόματος του αδελφού της. Και να που τώρα οι δρόμοι μας ενώθηκαν με τρόπο απρόσμενο…
Μα ποια είναι στ’ αλήθεια η καρδιοκλέφτρα ή καλύτερα τι είναι μια καρδιοκλέφτρα; Άνθρωπος, ιδέα, ένας τόπος, μια εικόνα ή μήπως ένα όνειρο;
Λόγος λιτός μα συνάμα τόσο λυρικός που θαρρείς και η Καρδιοκλέφτρα θα ξεπεταχθεί από τις σελίδες του βιβλίου και θα ζωντανέψει εμπρός στα μάτια σου…Γραφή που σε συνεπαίρνει, σε κάνει να ταξιδεύεις μαζί της με συντροφιά το όνειρο, ωδή στην έμπνευση που τα βήματα κάθε συγγραφέα οδηγεί σε μονοπάτια συχνά δυσπρόσιτα, αλλά στο τέλος φωτεινά! Μια γλυκιά αγκαλιά που περικλείει μέσα της την παράδοση του τόπου μας!

Δεν ξέρω τι άγγιξε περισσότερο τα μειλίχια της ψυχής μου… οι εικόνες που ζωντάνευαν μπροστά στα μάτια μου καθώς περιδιάβαινα τις σελίδες ( η μεγαλύτερη νομίζω επιτυχία ενός συγγραφέα είναι αυτό ακριβώς), οι αναμνήσεις των δικών μου παιδικών χρόνων που ήρθαν να ζωντανέψουν ξανά στην ψυχή μου, τα δεκάδες συναισθήματα που γεννήθηκαν μέσα μου… Το σίγουρο είναι πως «Η καρδιοκλέφτρα» κατάφερε να κλέψει και τη δική μου καρδιά! Δεν θα σας κουράσω άλλο παρά θα σας παραθέσω ένα μικρό απόσπασμα, κατάθεση ψυχής της συγγραφέως, μερικές αράδες που αποδεικνύουν τη μαγική δύναμη της πένας της!

"Λιγοστά τα παραμύθια που διάβασα σαν ήμουν παιδί. Πολύ περισσότερα εκείνα που τόκισε η ανάγκη μου να λερώνω κάθε άνοιξη τα περιθώρια του χρόνου με μπογιές. Γκρι, άσπρο – μαύρο, βαθύ μπλε, μπορντό, απαλό ροζ, λ ε υ κ ό κι ύστερα … πράσινο. Μόνο πράσινο. Πράσινο ανοιχτό, πράσινο κλειστό, με γαλάζιες ανταύγειες, πράσινο κυπαρισσί, λαδί αγαπημένο. Σαν τα μάτια των Αγγέλων.
Κι αν μεγαλώνω, κρατώ ακόμη δυο μολυβιές από ουρανό στην πίσω τσέπη. Και ξύνω τα μολύβια μου να ντύσω την σκιά μου πολεμώ. Και στριμώχνομαι. Ανάμεσα στις «φωτεινές μοναξιές των ανθρώπων» – ναι, δάσκαλε;…ναι δάσκαλε!-.
«Η καρδιοκλέφτρα» είναι διαδρομή 10 χρόνων, ταλάντευση μεταξύ ονείρου και αλήθειας. Εκπεφρασμένη μέσω μιας συνήθειας αγαπημένης: της αντίστροφης δεύτερης ανάγνωσης. Εκείνης που εναρμονίζει την αταξία των πραγμάτων –λόγων και ειδώλων- που με φαινομενική ασυμφωνία συγκεντρώνονται γύρω μας. Κείμενα που γοητεύονται από το αποσπασματικό, δεμένα εσωτερικά, με αντίδοτο στην μοναξιά φάρους – ε ι κ ό ν ε ς.
Πρωτόπειρη γραφή, αχνή η μολυβιά. Λίγο πριν τις ξεμακρύνει ο νους, λίγο πριν χαθούν σε βαρκάδα, έρχομαι και τις απλώνω εδώ. Ζεστή και υγρή η αίσθηση. Και χάνομαι μέσα τους. Και γελώ. Γιατί στα μάτια μου στεφάνι – θρόνο υφαίνει με ηλιαχτίδες του ο ήλιος.
Ας είναι το πρώτο ψέλλισμα που γίνεται κραυγή, το αλλόκοτο αίσθημα πως κάτι σμιλεύεται μέσα μας και αγωνιζόμαστε να είμαστε εκεί για να του δώσουμε μορφή''.

                                                                                                         (αντί προοιμίου, Γιώτα Αθανασίου)

Ένα βιβλίο για εκείνους που ονειρεύονται ακόμα το γαλάζιο του ουρανού, κάνουν όνειρα για τη ζωή και δεν έχουν χάσει… την ελπίδα!
Την Κυριακή 11 Ιουλίου 2010, στις 19:00 μμ. στο Πνευματικό Κέντρο Νέας Ερυθραίας θα πραγματοποιηθεί η επίσημη παρουσίαση του βιβλίου.

''Της φωτιάς και του έρωτα'' στο βιβλιοπωλείο AGORA στο Περιστέρι

Την Τετάρτη 16 Ιουνίου 2010 και ώρα 20:30 μμ σας περιμένω όλους στο βιβλιοπωλείο Agora (Σοφ. Βενιζέλου 55) στο Περιστέρι για μια ακόμα παρουσίαση του τρίτου μου μυθιστορήματος με τίτλο ''Της φωτιάς και του έρωτα''. Για το βιβλίο θα μιλήσει η συγγραφέας Τέσυ Μπάιλα- Βενετούλη. Θα σας περιμένω όλους για μια όμορφη καλοκαιρινή βραδιά με συντροφιά.... το βιβλίο!!